29 augustus: a long way ahead

Vandaag was de laatste dag in Rainbow Beach. De kamproutine neemt het van ons over: eerst de basisklussen zoals douchen (met Gerben een opgave in wat een zwembaddouche is), opruimen van de bedden, ontbijten, ... Dan kamp opbreken om te vertrekken. We brengen eerst een bezoek aan Inskip Point waar de ferry naar Fraser Island vertrekt. Langsheen de smalle landtong zijn er verschillende kampeerterreinen, zonder faciliteiten, waar blijkbaar redelijk wat mensen verblijven. We hebben een zicht op Fraser Island vanaf dit punt, dichter gaan we niet geraken. We zijn niet van plan er een bezoek aan te brengen, te veel platgetreden paden naar ons gevoel.

En dan beginnen we aan  ons lange,lange weg naar  Colorado ( grapje: Hervey Bay natuurlijk). It's a long,long way to Hervey bay. And were gone camp there on a big 4 holidaypark! Het was echt wel een lange weg naar onze nieuwe bestemming. Uren gereden langs een geplaveide weg aan 100km/u en hoofdzakelijk heel grote opleggers met lange bomen tegengekomen in ons traject. Dit hadden we in Vlaanderen nog nooit gezien. Op een afstand van 50 km amper verkeerslichten tegenkomen. En in vergelijking met ons belgenlandje ook heel weinig mensen. En waar er wegenwerken waren (vrij regelmatig,maar niet storend) stonden mensen met een bordje slow of stop. Heel grappig: je kan deze mensen inhuren bij een bedrijf om de vervanging te doen van de plaatselijke verkeerslichten die ze bij ons plaatsen tijdens wegenwerken. En zo zijn er terug een aantal werklozen minder ;-)

De weg was eindeloos lang, maar aangenaam om te rijden. Waar er borden stonden ' though road' zei ik tegen Tom: hier noemen ze dit moeilijk wegen, maar in Vlaanderen is dit de doorsnee weg. Weet je, zo'n weg waar hier en daar putjes gevuld zijn met cement. Langs de baan ellenlange kilometers van geplante bomen. Duizenden in een rechte lijn! En midden in dit grote natuurspectacel een kleine camper met enkele belgen. En een van deze drie belgen deed vandaag iets speciaals: hij deed zelfstandig- en zonder medeweten van mama en papa- een schoentje uit! GRAPPIG!!

Aan het einde van een lange rit, kwamen we aan in Hervey Beach. Een prachtig campeerterrein met toddlerspool, BBQ, speelterrein en een Nederlandse mevrouw die nog in Terneuzen had gewoond. Eindelijk nog eens praten met anderen in een taal die ons eigen is. Leuk! Ikzelf was in de wolken van onze-eigen te kiezen- plaats op het terrein. Vlakbij de toiletten. Tja, als je al elke nacht uit je bed moet, een trui en pantoffels aandoet, vijf minuten moet  stappen om dan een code in te typen om naar het WC te gaan, dan ben je blij dat je gewoon het  baantje moet oversteken en zonder code binnen kan gaan. Het is dan ook een verademing om te merken dat je niet alleen kan wassen en drogen, maar er  op de strijkplank ook effectief een strijkijzer staat. Morgen kunnen we ons nog eens laten gaan ;-)

Tom,Gerben en ik kijken erg uit naar morgen. We boekten een halve dag om naar de walvissen te gaan kijken in de buurt. De optie tussen de twee aanbieders was vrij snel gemaakt. We kozen voor degene die ook een lunch en teatime aanbood. Wat had  je anders gedacht? Vier uur op het water met de walvissen en de dolfijnen rond de boot. Hopelijk worden dit fantastische foto's en kunnen we jullie laten meegenieten...

En als afsluiter van de dag gingen we uit eten. Tom at de lieve kleine kangeroe op en ik het marokaans lammetje. Onze kleine man koos voor de worstjes en liet de wortelpuree aan de kant.

En o ja: Tom  zette als een  professional onze tent aan de camper op. Ik keek met een goed gevoel toe en fier dat ik was... tot er een koppel passeerde die nog een verhuurfirma van onze britz hadden gehad en opmerkten dat de touwen omgedraaid moesten worden. Deze vriendelijke mensen hielpen ons.

Tot slot nog enkele fotootjes?

EN AAN ALLE LIEVE OMA'S,OPA'S,MEME'S,PEPE'S,NONKELS EN BOMMA'S WIL IK-GERBEN HAECK- NOG EEN LIEVE ZOEN GEVEN! XXX