Achteraf waarschuwde de inleider van de sprekers in de grote zaal ons dat we ons wel dienden te gedragen, anders zou de begroeting niet meer geldig zijn. Het protocolaire gedeelte was vrij snel achter de rug: toespraken van de minister van Cultuur van de Commonwealth (via video) en van de staat Queensland. Die zijn blijkbaar recent overgegaan van een coalitie van de labour party (socialistisch) naar een regering van de Liberal National Party (LNP), die de structuur van de staatsorganisatie in Queensland blijkbaar zeer erg door elkaar geschud hebben. Noodzakelijkerwijs heeft dit voor de zowel de State Archives van Queensland als voor de records managers van de betrokken organisaties serieuze gevolgen. Dit is echter nog de tijd, nog de plaats om hierover verder uit te wijden. Tom werkt sowieso aan een verslag van wat hij allemaal gezien en geleerd heeft. Naarmate de tijd vordert zullen we die verslagen ook op de blog posten, zodat de meevolgende archivarissen een goed idee hebben van wat er te zien en te horen was. Alvast een tip van de sluier: de Australische State Archives en de National Archives hebben massa's knowhow, die ze maar al te graag willen delen!
Foto's van de conventie zijn er niet. Tom gaat morgen het fototoestel of de camera meenemen om toch enkele sfeerbeelden van de conventie te hebben.
Goed, dat wat betreft het congres. De vraag is natuurlijk wat Gerben en Valerie in de tussentijd hebben gedaan.
Wij deden niet echt veel, gezien Gerben halverwege het ontbijt al met zijn oogleden halfstok op zijn highchair lag. Terug naar de kamer voor enkele uren slaap. En een ding moet gezegd zijn, mama Valerie was er niet ongelukkig om. Na een gezellige babbel met het kamermeisje- dat als derde van de dag bemerkte dat onze zoon 'adorable' was- gingen we op stap naar de winkelstraat. Twee uurtjes kuieren tussen de goedkopere en minder goedkopere winkels (G-starjeans aan $200 ipv €110), kijken naar een straatoptreden van 'chinese?' gevechtssport, fruitpapje eten op een bankje in het midden van de straat, keerden we terug naar het hotel. En spelen maar! Heel leuk om achter onze kleine man aan te hollen en te roepen ' ik ga je opeten! Mmmm, lekker stukje Gerben.' Dan belden we ook naar elkaar! Hij met de babyfoon, ik met zijn valse smartphone. En vertellen dat hij kan!
Wie kan raden wat er achter deze kastdeur zit? Zoals je merkt, wordt onze zoon er wild van!
Het juiste antwoord vind je onderaan de foto.
En kijk eens hoe zijn buil inmiddels veranderd is. Ze is bijna weg.
Op het einde van de dag genoten we nog van een lekkere rack of lamb en risotto van champignons. Gecombineerd met een dessertje natuurlijk. Mmmmmmmmm.
Een ding was toch niet zo geslaagd.
Onze kleine man was al voor de derde keer gestraft om zijn boterham met confituur op de grond te gooien. Bij de derde keer, besloten we inventief te zijn met het 'hoekje' en draaiden we zijn kinderstoel om voor 1,5min. Jammer genoeg had Gerben Haeck echter lief gelachen naar de alleenzittende dame rechts van hem en was ze aan het zwaaien. Vriendelijk maar beleefd legden we ons opvoedingsprincipe van straffen en belonen uit in het Engels. Maar deze keer had dit dus niet gewerkt.
Nog een opmerkelijk feit: er is een nieuw woord! AUTO! Maar de kikkertjes waren er vandaag niet meer bij. Misschien toch iets te veel gehoord?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten