20 augustus: Gedeelde smart...

Vandaag was de eerste dag van het archiefcongres. Tom vertrok vroeg, rond half 9, naar 80, George Street, waar een eerste workshop doorging die naast het congres werd georganiseerd. Het onderwerp was Managing digital records (best practices), een onderwerp dat hem natuurlijk mateloos interesseert, maar waar Valerie en Gerben (en de lezers ook vermoedelijk) net iets minder boodschap aan hebben. Wie toch geïnteresseerd is in een verslag van de workshop, en van de volgende dagen van het congres, laat iets weten! We will be happy to oblige.

Valerie en Gerben deelden vandaag de smart van een afwezige papa. Ze lieten dat echter absoluut niet aan hun hart komen.Om kwart na tien stonden ze al gepakt en gezakt aan de bushalte. Klaar om naar de koala's en kangeroes te gaan in Lone Pine, op een 12 kilometer van het centrum van Brisbane. De toeristische informatiedienst in Brisbane had dit aangeraden als een goede activiteit voor kleine kinderen. En 40 minuten later was de ingang al betaald en waren de stempeltjes uitgedeeld. Onze kleine koala Gerben had al de halve wereld begroet, en nu ook de dieren.

Gerben bij de ingang van het eerste en grootste koalareservaat. Voor de geïnteresseerden onder jullie: de koala's leven er georganiseerd zoals de mens. De eerste onderverdeling: de seniorenkoala's! Daarnaast ook de afdeling 'kindergarten' waar de nieuwe moederkoala's leefden met hun kindje en de fotokoala's waarmee je kon knuffelen en op de foto staan. Uit de korte uitleg die ik kon bijwonen neem ik mee dat het onderscheid tussen de mannetjeskoala en de vrouwtjeskoala duidelijk te merken is in de geur. De vrouwen ruiken aangenaam, de mannen iets minder. En hoe dominanter ze waren in de groep, hoe erger ze ruikten. En raad eens met welke koala ik op de foto sta? Stinken! Maar wel leuk om te doen.

Naast de hoofdattractie, waren er ook nog enkele andere bewoners van het park. Los van dit eng dier (dat gelukkig achter tralies zat) was er een enge vogel. Een vogel die stapte en me deed denken aan een kalkoen ( zie volgende foto). Hij liep vrolijk rond aan het eethuisje en besloot dat Gerbens boterham met confituur, die wiegelde net buiten de buggy, wel een lekker hapje kon zijn. Gevolg: boterham gestolen, vreemd kijkende Gerben, huilende Gerben. Mama die toch ook wel even geschrokken was en vreesde voor een beet, maar dat was gelukkig niet het geval.

 En dan naar het leukste gedeelte van de dag. De kangeroes! Wild springend over de velden, traaaaaaag stappend naar het voeder en tientallen mensen die hen knuffelden. Zelf bleef ik liever op een veilige afstand, maar toen er plotseling eentje heel dicht en in een razend tempo op één meter van ons voorbij sprong, liet ik toch een kleine krijs. Gerben bleef heel rustig en ontspannen kijken naar al deze springende dieren. Hij zag er zelfs eentje in slaap vallen (letterlijk vallen) Achteraf wel heel blij te zien dat deze dieren niet agressief zijn.

Volgende stop: 'the barn'. De pony was aardig om te zien, ook al deden ze niets. Er was ook een show met roofvogels en eentje met schapen en honden. Een echte demonstratie van hoe honden werden ingezet om honderden schapen naar de juiste plaats te leiden.

Tot slot ook nog ander 'wildlife' van Australië. De zoetwaterkrokodillen zijn niet enorm groot, maar je blijft er liever van af.

En na een lange dag kwamen we aan in het hotel. En toen gebeurde er iets magisch! Onze Gerben veranderde zelf in een koala. En trots dat hij was om met zijn rugzakje door het hotel te lopen!

Maar vandaag hebben we twee dingen geleerd:
1. Gerben trok heeeeeeel veel aandacht en vond het heeeeeeeeeeel leuk. Mensen van aan de bushalte herkenden ons later in de drukke winkelstraat en zeiden ' look, that's the cute boy from Lone Pine'.
2 Mama overwon haar vrees om verloren te lopen in een onbekende stad en vond vlot haar weg met het openbaar vervoer.

Goed, hé.